انرژی تاریک اسرارآمیز

انرژی تاریک

 

انرژی تاریک به نیرویی گفته می شود که جهان را بزرگتر می کند. به نظر می رسد که کهکشان های دور دست با سرعت زیاد از ما دور می شوند وجهان از زمان انفجار بزرگ یا بیگ بنگ، بزرگتر می شود. امروزه اندازه گیری های علمی به اندازه کافی خوب و دقیق است که به منجمان اجازه دهد بگویند که این کهکشان ها در حال دور شدن از ما هستند و جهان با سرعت فزاینده ای در حال گسترش است.

انرژی تاریک، اسرارآمیز است. تقریبا سه چهارم جهان را این انرژی تشکیل می دهد، اما دانشمندان نه تنها در مورد این که انرژی تاریک چیست مطمئن نیستند، بلکه درمورد نحوه عملکرد آن هم اطمینانی ندارند.

 

جهان در حال گسترش

در سال ۱۹۲۹، ستاره شناس آمریكایی ادوین هابل به مطالعه ستاره های منفجر شده موسوم به ابرنواخترها پرداخت تا تعیین كند كه جهان درحال گسترش است. از آن پس دانشمندان به دنبال تعیین سرعت انبساط بودند. به نظر واضح می رسید نیروی گرانش که همه چیز را به هم نزدیک می کند و به سوی هم می کشد، به عنوان ترمزی برای گسترش جهان عمل می کند و سرعت انبساط را کاهش می دهد. اما سوال اینجاست که چقدر سرعت انبساط جهان کاهش می یابد؟

در دهه ۱۹۹۰، دو تیم مستقل اخترفیزیکدان برای محاسبه کاهش سرعت انبساط جهان به وسیله نیروی گرانش، دوباره چشم خود را به ابرنواخترهای دوردست دوختند. در کمال تعجب، آنها دریافتند که نه تنها گسترش جهان کند نمی شود، بلکه سرعت می یابد! چیزی که خلاف گرانش است، چیزی که دانشمندان آن را “انرژی تاریک” خوانده اند.

 

ماده تاری،انرژی تاریک و ماده معمولی

 

دانشمندان با محاسبه انرژی لازم برای غلبه بر گرانش، تعیین کردند که انرژی تاریک بیش از ۶۸ درصد از جهان را تشکیل می دهد. ماده تاریک تقریبا ۲۷ درصد دیگر را تشکیل می دهد و کمتر از ۵ درصد از مواد بصری و قابل دیدن مانند ستاره ها، سیارات و ابرهای گازی باقی جهان را تشکیل می دهند. وقتی به آن فکر می کنید بسیار شگفت انگیز است. نه؟

 

تفاوت انرژی تاریک و ماده تاریک

تفاوت انرژی تاریک و ماده تاریک

 

اخترشناسان بر این باورند که باید نوع دیگری از ماده تاریک نامرئی نیز وجود داشته باشد که در سراسر جهان پخش شده است. با مطالعه راه شیری و بسیاری از کهکشان های دوردست، آن ها دریافتند که ماده قابل مشاهده به تنهایی نمی تواند برای شرح چگونگی چرخش سریع ستاره ها در کهکشان ها کافی باشد. به خودی خود، ماده عادی قادر به ایجاد جاذبه کافی برای نگه داشتن این کهکشان ها نیست.

انرژی تاریک و ماده تاریک یکسان نیستند. همانطور که از نامشان پیداست، یکی ماده و دیگری انرژی است، (ماده عبارت است از هر چیزی که دارای جرم و حجم باشد، ولی انرژی به صورت توانایی انجام کار، یا توانایی به حرکت در آوردن و یا ایجاد تغییر در ماده تعریف می شود). با این حال هر دو تاریک هستند. بازی گرانش یا جاذبه نقش مهمی در وجود انرژی تاریک و همچنین ماده تاریک دارد و به این ترتیب این پدیده سنجیده می شود.

مانند انرژی تاریک، ماده تاریک نیز همچنان دانشمندان را گیج می کند. در حالی که انرژی تاریک نیرویی است که جهان در حال گسترش را تشکیل می دهد، ماده تاریک نحوه عملکرد گروه های اشیاء را با هم توضیح می دهد. به عبارت ساده تر مادۀ تاریک، در اخترشناسی و کیهان‌شناسی، ماده فرضی است که چون از خود نور بازتاب نمی‌کند، نمی‌توان آن را مستقیما دید، اما از اثرات گرانشی موجود بر روی اجسام مرئی، مثل ستاره‌ها و کهکشان‌ها، می‌توان به وجود آن پی برد و انرژی تاریک نوعی انرژی فرضی و شگفت‌انگیز است که سرعت انبساط جهان را می‌افزاید.

همانطورکه گفتیم دانشمندان معتقدند ماده تاریک حدود ۲۷ درصد از جهان را تشکیل می دهد، انرژی تاریک بیش از ۶۸ درصد را تشکیل می دهد و این بدان معناست که تنها  ۵ درصد از مواد عادی باقی جهان را شکل داده است. (ماده معمولی هر آنچه را که می توانیم ببینیم، بو یا لمس کنیم، تشکیل می دهد. این ماده – که از اتم ها ساخته شده است – سیارات و ستاره ها را نیز تشکیل می دهد)

تقریباً با اطمینان می دانیم که انرژی تاریک وجود دارد و به مرور زمان درباره این نوع انرژی (که مطمئناً هست)، اطلاعات بیشتری کسب خواهیم کرد!

در نهایت انرژی تاریک چیست؟ پاسخ: اعتقاد بر این است که انرژی تاریک نیروی محرک گسترش فضا است. چه جواب جالبی!

 

 

بیشتر بخوانید:

مقاصد جالب برای کاوشگران آینده سیاره مریخ

در فضای بین کهکشانی چه میگذرد؟

 

منبع مقاله:  space.com

مترجم: اشرفی

 

اندیشمندان جوان شباهنگ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *